Het achterste van mijn tong

Het achterste van mijn tong
Laat zich zien
In vol ornaat
Gewond en gehavend
De strijdbijl paraat

Het achterste van mijn tong
Toont zich aan jou
In al zijn lelijkheid
Vol met etensresten
En de geur van verwijt

Het achterste van mijn tong
Drinkt jouw gifbeker leeg
En spuwt het uit
Over je zijspiegels  
En het glas van je voorruit

Het achterste van mijn tong
Likt een barst
En kust bebloed
Het innerlijke behang 
Van je goede moed 

Het achterste van mijn tong
Lult maar wat
Vertelt het verhaal van pijn
Van niet goed genoeg 
En er niet mogen zijn

Het achterste van mijn tong 
Vergeet soms 
Dat hij deel is van een lichaam
Verbonden met onze liefde
De sterren en de maan 

Het achterste van mijn tong 
Is klaar met schreeuwen
Wil spreken met wijsheid 
En stoppen
Stoppen met de strijd 

‘Waar is die fucking auto?’, denk ik. Nog maar een keer bellen. En nog een keer. ‘Neem die K#T te-le-foon op! Ok, rustig, rustig… Ademen. Niet gaan schelden als je haar aan de lijn krijgt…’ Ik voel mijn lichaam verkrampen en ben boos. Ik loop nog een rondje  met de meiden door de buurt, en dan zie ik onze Skoda staan. Op hetzelfde moment belt ze. Ik druk haar gefrustreerd weg. Ze belt nog een keer, maar ik neem bewust niet op. Misschien omdat ik weet dat dat beter is, misschien om haar terug te pakken… Ik laat de telefoon overgaan en dan blijft het stil. Ik zet de meiden in de auto en zucht even diep. ‘Ok vooruit, toch maar een app’, denk ik.  -We hebben de auto al.-

‘The tongue has no bones, but is strong enough to break a heart. So be careful with your words.’ -Unknown

Kort lontje

Ik ben deze week ontzettend fel tegen Karin. Verhuizen is leuk, maar geeft ook wel wat stress blijkbaar. Ik irriteer me echt aan alles wat ze zegt. Ik heb een ontzettend kort lontje. Zij en ook de meiden krijgen de volle laag. ‘En nu stil zijn!’, schreeuwde ik tot 3 keer toe tegen Joya gister, terwijl ze hulpeloos in bed lag te huilen omdat ze niet in slaap kon komen. In plaats van even bij haar te zitten, MOEST ze van mij alleen in slaap vallen. Ook gewoon omdat ik zelf heel moe was. Het werkte averechts, zij een uur huilen, ik een uur lang gefrustreerd omdat ik niet mijn eigen ding kon doen, en naderhand spijt…

Raise your words, not your voice. It is rain that grows flowers, not thunder.’ -Rumi

Communiceren is een kunst

Communiceren is echt een kunst. Het thema van sessie 6 van de MBSR mindfulness training is communicatie. Het is een bescheiden onderdeel van de training, terwijl communiceren  eigenlijk een enorm belangrijk onderdeel is van ons leven. Niet voor niets zijn er ook hele trainingen op mindful communiceren gericht. ‘Super bijzonder dat een soort van vibraties die we de ruimte in sturen zoveel betekenis voor ons kunnen hebben. Mysterieus dat je enkele woorden kunt zeggen die leiden naar lijden of heling’, hoorde ik Boeddhistisch leraar Donald Rotherberg zeggen in een lezing. Bijzonder hoe slechts een paar woorden ons kunnen triggeren en kunnen leiden tot ruzie. Maar een paar woorden kunnen ook zorgen voor vertrouwen.

‘Kind words can be short and easy to speak, but their echoes are truly endless.’ -Mother Teresa

Complimentjes geven

Namé durfde heel lang niet op de wc te poepen. Op een dag ging ik op mijn hurken zitten, en zei ik: ‘Liefie, ik heb echt heel veel vertrouwen in jou. Echt waar, je kan het zelf. Ik geloof in jou.’ Vervolgens is ze gaan zitten en vanaf dat moment poepte ze zelf. En zo nu en dan geef ik Karin een complimentje. Dan zeg ik dat haar haar goed zit, of dat ik haar kleren leuk vind. Ik meen het vaak, maar ik heb ook wel eens getest met lukraak complimentjes. In een eerdere periode waarin ik ook vuur op mijn tong had, besloot ik om telkens als er iets grofs uit mijn mond wilde komen, te stoppen en iets positiefs te zeggen. Wonderbaarlijk wat voor een effect dat had. Het omgekeerde hetzelfde uiteraard. Ik zeg iets lulligs, wat vervolgens uitmond in een grote ruzie.

‘False words are not only evil in themselves, but they infect the soul with evil’ – Socrates.

‘Goede communicatie wordt gezien als de sleutel tot een succesvolle (partner)relatie. Praten en luisteren, het lijkt zo simpel. Communiceren gaat echter niet vanzelf. Mindfulness kan je misschien helpen om beter te communiceren en dichter tot elkaar te komen. Als je in gesprek bent met iemand en je staat samen stil bij de communicatie, worden jullie je bewust van elkaars reacties. Zo kun je inzicht krijgen in de verwachtingen en ideeën die de basis vormen van jullie communicatie. Doordat je je hier bewust van wordt, kun je leren niet meer automatisch te reageren op datgene wat de ander zegt of doet. Samen kun je bewust kiezen hoe je wilt reageren op elkaar.’ – Radboud Centrum voor Mindfulness

Niet tevreden met mezelf

Er zitten twee kanten aan mijn persoonlijke struggle met communicatie. Door stress en vermoeidheid, krijg ik een kort lontje, en is mijn gezin vaak de klos die een niet-aardige, soms grove Dave en papa voor hun kiezen krijgt. Wat vroeger naar bed, iets bewuster een gesprek aangaan kan dan al helpen. In de relationele sfeer zie ik ook wel een patroon dat ik soms extra kritisch ben op Karin of negatief ben. Daaraan ten grondslag liggen diepere patronen. Het is namelijk niet iets dat ik bewust doe. Vaak genoeg denk ik, vandaag ga ik aardig zijn, om vervolgens binnen no-time uit mijn slof te schieten. Als ik reflecteer en er van een afstandje naar kijk, zie ik op dat moment vooral onvrede bij mezelf. De kritiek en onvrede over haar, gaat eigenlijk over mij. Iets om nog aan te werken dus!

De wet van de spiegel stelt dat de oorsprong van onze negatieve gevoelens ten opzichte van een ander aan ons ligt, en niet aan de ander. Gevoelens zoals woede ontstaan in jezelf en is meestal gericht tegen jezelf, en niet tegen iemand anders. Het is alsof jouw werkelijkheid een spiegel is die simpelweg het beeld dat je uitstraalt reflecteert.’

Sorry

Als ik de meiden heb weggebracht, belt Karin weer. Inmiddels ben ik bedaard en het zoeken naar de auto alweer vergeten. Ze begint over een buis in een muur… Ze verstaat me niet goed, en weer raak ik geïrriteerd. ‘Hoe moet ik dat weten, bel met die elektricien’, zeg ik kortaf, en hang op zonder gedag te zeggen. Ik schut mijn hoofd, en rij verder. Als ik even later op mijn werk aankom, stuur ik haar een appje: –Sorry-

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *