Inconsequent

Ik voel me soms inconsequent. Enerzijds geeft dat jeu aan mijn leven, omdat ik geen idee heb waar mijn boot in de toekomst zal aanmeren. Anderzijds maakt het me af en toe onzeker.

Experiment
“Het leven is een experiment.”, zei een vriend gister tegen me. Dat vind ik wel een mooie manier om in het leven te staan.
Ik zie mijn inconsequentie dan ook maar als een van de vele proeven op mijn levenspad. En uit de gevolgelijke onzekerheid van ‘het inconsequent zijn’ put ik kracht.

De zoektocht naar zekerheid is een illusie. De oude, traditionele wijsheid zoekt de oplossing van dit dilemma in de wijsheid van de onzekerheid. Dit betekent dat het zoeken naar veiligheid en zekerheid eigenlijk een gehechtheid aan het bekende is. En wat is het bekend? Het  bekende is ons verleden. Het bekend is niets anders dan de gevangenis van onze conditionering. Daarbij is geen sprake van evolutie, absoluut niet. En als er geen evolutie is, is er stagnatie, entropie, wanorde en verval.
Onzekerheid daarentegen is de vruchtbare grond van pure creativiteit en vrijheid. Onzekerheid betekent elk moment van ons leven in het onbekende stappen. Het onbekende is het veld van alle mogelijkheden, altijd fris, altijd nieuw, altijd open voor het creëren van nieuwe dingen. Zonder onzekerheid is het leven slechts de banale herhaling van versleten herinneringen. Je wordt slachtoffer van het verleden, en je huidige kweller is je eigen ik van vroeger.” Deepak Chopra

Inconsequent

Neem ik me voor om een vrouw te aanbidden om haar hart,
humor, idealen, dromen en liefelijkheid
word ik wakker in een vreemd bed naast een fotomodel

Pretendeer ik me te schonen in een boeddhistische badkamer
met zeep van aandacht en waterstralen van verlichting
droog ik me af met een repeterende handdoek van zelfkasseiende gedachten

Dans ik een nacht lang in de disco op cola en water
springend in het rond als een hyper kind
waggel ik de volgende avond door de stad met een stuk in mijn kraag

Zeg ik tegen een vriend dat ik geniet van alle jaargetijden
hun vergankelijkheid en bloei
weet ik in februari niet hoe snel ik de winter moet ontvluchten

Roep ik in het wilde weg: “Ik ben Dave en ik schrijf:
gedichten, reportages, interviews en recensies.”
ben ik op eens bang om schrijver te zijn

Contempleer ik over het vernietigen van leven
het beschermen van planten, mineralen en dieren
sla ik pardoes een mug dood

Begin ik aan het schrijven van een gedicht over inconsequentie
om de relativiteit van mijn keuzes en meningen te kenschetsen
twijfel ik vervolgens aan de cosequentie van die keuze

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *